Walaupun keluarga Kang Chul dibunuh secara misteri,
Dia dituduh sebagai pembunuhnya, tetapi kemudian didapati tidak bersalah.
10 tahun kemudian, Kang Chul menjadi jutawan dengan aset 800 juta dolar.
Dia tubuhkan syarikat siaran 'W' untuk cari pembunuh keluarganya.
Tetapi dia dicederakan secara misteri.
Dia diselamatkan oleh wanita yang tiba-tiba muncul.
Oh Yeon Joo, di mana awak sekarang?
Dia tinggalkan kad dengan namanya Oh Yeon Joo dan menghilangkan diri.
Beri saya masuk.
Bila Kang Chul dalam bahaya, Oh Yeon Joo muncul selamatkan dia.
Awak tak apa-apa?
Dunia yang awak tinggal...
Dunia awak di dalam kartun.
Awak watak utama kartun ini.
Kang Chul menyedari dia watak utama bagi sebuah kartun.
Ketika itu,
Dunia Kang Chul berhenti.
Kenapa ni?
Kang Chul pergi ke alam nyata.
- W -
Jaga. Jaga.
Nak mati?
Pergi lah mati sendiri.
- W -
Apa awak buat?
Episod 5.
Saya?
Kang Chul, watak utama. Lahir 1987, Seoul.
Yoon So Hee, wanita utama. Rakan sekolah Kang Chul.
Seo Do Yoon, pengawal peribadi Kang Chul.
Son Hyeon Seok, penerbit rancangan siasatan jenayah.
Masa cuma 75 saat. Dia nampak gementar.
Dia perlu kosongkan fikiran.
Dia perlu tembak. 3, 2, 1.
10.9. Kang Chul dapat 10.9 mata.
Saya dah balik.
Mak, mak.
Ayah.
Kami ada semua bukti. Sampai bila nak berdiam?
Orang muda yang berjaya selalu bermasalah, setuju?
Kenapa? Awak belajar menembak untuk bunuh keluarga?
Apa awak pandang tak guna.
Tak guna.
Itu kesimpulan awak?
Han Cheol Ho, bekas pendakwa sertai Parti Changmin dan berminat dengan politik.
Membina semula keamanan sejagat yang hilang
ialah kehendak rakyat.
Saya akan bersama rakyat.
Dan tepati janji.
Apa?
- Apa awak cakap? - Lihat.
Mereka kata Kang Chul merupakan CEO.
Saya bayangkan dia mabuk dan dah mati.
Dia masih bersatu bersama kenalannya selepas dibuang dari sekolah.
Untuk elak dari media, dia sembunyikan namanya.
Nama sebenarnya didedahkan semalam.
Penghujung dunia.
Pembunuh yang patut meringkuk dalam penjara,
jadi CEO syarikat?
Do Yoon!
Kenapa nak belajar dari saya?
Sebab awak yang terbaik. Saya nak belajar dengan yang terbaik.
Kenapa? Awak kaya. Awak boleh ambil pengawal peribadi.
Ada masa duit tak boleh membantu.
Dan saya rasa saya akan ada ramai musuh.
Jom mulakan?
Perlu pakai ni?
1, 2.
Betul. Sekali lagi.
Elak, elak.
Mari. Baik. Baik.
Awak boleh.
Malam tadi, penjenayah dikehendaki, ketua kumpulan Pasir Putih,
Park Eun Hyeok ditahan polis.
En. Park yang terlepas dari tahanan polis.
telah ditahan oleh CEO syarikat JN Global, Kang Chul.
Ini rakaman orang ramai ketika itu.
Budak ni menunjuk lagi.
Menunjuk atau tak, ianya bukan gurauan sekarang.
Kang Chul selesaikan kes yang polis pun tak berjaya.
Lagi pula,
Dia membiayai segalanya sendiri.
Budak ni ambil perhatian dengan duit.
Kang Chul memang pesalahnya, sebab tu saya hukum dia.
Ini bukan perkara untuk dimarahi. Awak perlu sentiasa bertenang.
Dengan peningkatan populariti Kang Chul, sokongan awak berkurang.
Hubungkaitnya begitu.
Dalam 2 tahun ni, disebabkan siasatan awak,
lebih 80% orang kata awak salah menghukum Kang Chul.
Ini bukan masa untuk marah. Ini masa membuat rancangan.
Awak kepala parti ini.
Tapi,
jika Kang Chul jumpa pembunuh sebenar,
apa akan terjadi pada kita?
Bagaimana dia nak jumpa?
Sebab Kang Chul pembunuhnya?
Maaf, awak tak apa-apa?
Perniagaan dah tamat.
Kami nak tutup.
Buku-buku ni
Banyak terjual?
Ia popular?
Mestilah, ianya jualan terlaris selama 5 tahun.
Begitu.
Menarik.
Kami akan bungkuskan untuk awak. Tunggu sebentar.
Tak perlu. Saya dah tahu semuanya.
Kalau sekali lagi, saya mungkin tersentak.
Ya? Bagaimana?
Saya panggil orang baiki, mereka kata tak rosak.
Talian juga tiada masalah.
-Awak tak apa-apa? - Saya di hospital.
Saya baru keluar dari situ. Saya takut, rasa seperti berhantu.
Saya akan pulang lepas ayah awak pulang.
Baiklah.
Cik Oh, bilik 3 dah sedia.
Oh Yeon Joo.
Awak dah bertunang?
Bertunang?
Ada orang cari awak, dia kata dia tunang awak.
Tunang? Siapa?
Tak tahu. Dia tak beritahu nama, dia kata dia tunang awak.
Apa? Saya rasa dia salah orang.
Salah orang?
Bagaimana nak bertunang? Saya bukan ada sesiapa.
Betul juga tu.
Dia mabuk? Buat baik-baik.
Saya rasa awak tersalah orang.
Seok Beom.
Awak kenal dia?
Awak tak apa-apa?
Saya bimbang tentang banduan. Awak nampak baik.
Apa....Saya masuk sekali lagi?
Tak, tak mungkin. Ini hospital kami.
Seok Beom pun ada.
Saya datang.
Saya yang keluar ke dunia awak, Oh Yeon Joo.
Bagaimana?
Dunia saya terhenti.
Apa awak kata?
Semua terhenti. Kecuali saya.
Jadi saya keluar, tinggalkan segalanya.
Saya tak tahu kenapa saya seorang selamat,
Awak kata, saya watak utama.
Mungkin ini kelebihan watak utama.
Saya ke sini selepas baca semua 33 buku W dengan duit saya.
Saya dah faham.
Bagaimana Oh Yeon Joo kenal saya.
Awak mesti seorang peminat, dah lihat saya selama 7 tahun.
Awak tahu tak
Betapa saya menyesal sekarang ni?
Saya patut dengar kata awak, Oh Yeon Joo.
- Jawab. - Tak boleh.
Awak akan menyesal.
Kebenaran itu
Saya langsung tak bayangkan.
Saya patut dengar cakap awak.
Awak berdiam, Oh Yeon Joo.
Sekarang saya faham awak fikir tentang saya.
Sebab tu saya datang. Saya nak ucap selamat tinggal.
Terima kasih sebab cuba sedaya-upaya kerana fikir situasi saya.
Awak memang baik.
Dan awak layak jadi doktor yang baik.
- Doktor Oh, Profesor Park di sini. - Saya datang sekarang.
Awak sibuk. Pergilah.
Awak nak ke mana?
Ke mana? Tunggu saja di sini.
Pembedahan kecil saja, saya akan siap cepat.
Jangan buat apa-apa, tunggu sini. Anggap saya pelindung awak.
Awak tiru saya?
Bukan, awak tak ada apa-apa sekarang. Tak ada duit, rumah, dan pengenalan.
Saya tahu perasaan itu.
Tapi di dunia ini, saya doktor sebenar.
Walaupun tak boleh dibandingkan dengan awak, tapi saya ada duit dan rumah.
Jadi, tunggu. Sampai saya kembali.
Tunggu di sini. Jangan ke mana-mana.
Boleh?
Dengar cakap saya, tolong.
Tak lama. Akan siap dalam 40 minit.
Kenapa ni?
Kalau saya nak beritahu awak perasaan lepas baca semua buku,
derita saya 99 kali ganda.
tapi ada satu perkara yang baik.
Nampak macam saya saja yang tewas, tapi
Saya nampak perasaan awak juga.
Jadi, jangan cakap apa awak mahukan.
Tunggu sini.
Kalau ada apa-apa. Cari Kang Seok Beom dari Bahagian Pembedahan Kardiotoraks.
Awak kawan saya, dia akan tolong. Faham?
Lelaki tadi?
Kelakuan dia pelik lepas dengar awak tunang saya.
Bukan teman lelaki awak?
Saya dah kata tak ada teman lelaki.
Maaf. Maaf.
Nama Oh Yeon Joo selalu bawa masalah.
Bila Oh Yeon Joo ada, semua tak kena.
Lihat saja W.
Sebab watak tak guna Oh Yeon Joo, semuanya menjunam jatuh.
Bukan gunung biasa, tapi sebesar gunung Himalaya.
Dan Oh Yeon Joo satu lagi cuba musnahkan Hospital Universiti Myungsei.
Jumpa saya lepas ni.
Ya?
Ya.
Oh Seong Moo
[Minima, Sederhana, Modern]
Seo Do Yoon
Yoon Soo Hee
Kang Chul
Maafkan saya, dengar saya tak?
Lepaskan saya.
Jangan.
Awak tak apa-apa?
Saya mahukan penamat gembira untuk awak.
Saya peminat awak. Betul.
- W -
[Pembedahan Berlangsung]
- Terima kasih. - Kerja yang baik.
- Nak ke mana? - Ya?
Kan saya nak jumpa lepas pembedahan?
Saya tak lupa...
Awak nak ke mana? Sini.
Sekarang? Ada orang tunggu saya di luar...
Oh Yeon Joo, masuk kedudukan, 1, 2.
Awak dari dulu tak ada adab, tapi
Saya rasa awak semakin mengada
selepas tahu saya peminat W.
Sejak bila awak berani melawan saya.
Berani awak berlindung di sebalik ayah awak untuk buat perangai.
Bukan begitu...
Jadi apa?
Dan, sebab dah masuk topik ni
Tak ada makna. Tekanan betul.
Kenapa ayah awak buat macam ni?
Kenapa tiba-tiba masukkan elemen cinta semasa mencari penjenayah?
Apa ni? Dia dah lupa cerita asal.
Tak boleh begitu?
Apa awak kata?
Mana boleh asyik bekerja? Begitu nampak menipu.
Watak utama juga jatuh cinta.
Tak kira sepenting mana balas dendam, ada masa cinta menguasai.
Kang Chul manusia juga.
Awak marah sebab saya mengata ayah awak.
Tidak.
Cinta apa ini? Ia tak sampai pun tahap bercinta.
Kang Chul dengan wanita nama macam awak tu cuma bermain-main.
Cinta juga tu. Kenapa tuan cakap bukan?
Lihat tu.
Kenapa tuan kata begitu? Saya tak rasa begitu.
Apa dah berlaku?
Kang Chul tak cakap apa-apa.
Dia ada kata dia cintakan perempuan tu?
Tak semestinya perlu kata.
Jadi, mana tahu?
Bagaimana tahu?
Saya tahu, tapi tak nak beritahu.
Dia mesti dah tahu sambungannya.
Begitu?
Kang Chul dengan perempuan tu tidak akan bersama kan?
Tidak! Ini Gila! Tak boleh!
Kenapa pula? Benda ni boleh terjadi.
Mana masuk akal? Sepatutnya kahwin dengan Yoon So Hee.
Kenapa? Kenapa dia kena kahwin dengan Yoon So Hee?
Mereka dah bersama sejak sekolah. Jadi mereka yang patut berkahwin.
Tidak! Tak betul.
Perlukah berkahwin dengan orang yang sentiasa dengan kita?
Kenapa awak kata Kang Chul suka Yoon So Hee?
Oh ya, Yoon So Hee bertepuk sebelah tangan. Dah ada cerita banyak kali.
Tapi tak ada babak yang tunjuk
Kang Chul anggap Yoon So Hee lebih dari kawan. Saya ingat semuanya.
Perlukah ungkapkan dengan kata-kata?
Walaupun tidak diungkapkan, ia sepatutnya begitu, awak tak faham lagi?
"So Hee, saya tak sedar sebelum ni, saya cintakan awak."
Dia akan luahkan, cium dan tamat di situ. Itu formulanya.
Tak ada formula bercinta.
Kenapa tuan tafsir Kang Chul ikut suka, sedangkan langsung tak kenal dia?
Kang Chul suka saya. Saya pasti.
Doktor Oh.
Awak kata Kang Chul suka awak?
Tak, tak. Tapi watak tu nama sama dengan saya...
Pemikiran awak sama dengan anak saya.
Anak saya di sekolah rendah, tapi perangai sama macam awak.
Masalah minat sesuatu secara melampau.
Nak kenal dengan dia? Boleh berjumpa dengan dia?
Tak apa.
Kenapa? Saya rasa awak sesuai berdua.
Profesor, maaf. saya ada hal sangat-sangat penting.
Boleh marah lain kali?
Kenapa nak marah? Awak yang selalu melawan balik.
Maaf.
Oh Yeon Joo, nak ke mana? Oh Yeon Joo!
Mana dia pergi? Saya suruh tunggu.
Awak berdiam, Oh Yeon Joo. Sekarang saya faham awak fikir tentang saya.
Sebab tu saya datang, saya nak ucap selamat tinggal.
Ayah.
Nombor tak dapat dihubungi. Akan masuk peti simpanan suara...
Ayah di mana?
Tuan di mana?
Saya rasa Yeon Joo ditarik semula ke dalam kartun.
Ini penyunting Park, saya nak tanya, betulkah awak yang hantar pagi tadi?
Sebab isinya agak aneh.
Saya dah muat naik. Sebab tak dapat hubungi awak.
Tuan dah baca W?
Anak tuan tak apa-apa, tapi jalan cerita tak dapat dibetulkan.
Tolong hubungi saya.
Yeon Joo.
Ayah di mana?
Yeon Joo
Penulis, Oh Seong Moo?
Ayah?
Ayah di mana?
Hello?
Saya dah agak awak.
Saya tahu awak.
Kita dah jumpa beberapa kali. Ingat?
Mari sini, ada banyak perlu dibincangkan.
Bagaimana...
Bagaimana saya datang sini?
Awak yang patut jelaskan, awak cipta saya.
Saya kata mari sini.
Duduk.
Ayah. Ayah.
Bangun.
Berterima kasih pada anak awak.
Saya layan awak baik sebab Oh Yeon Joo.
Sebab masa awak nak sangat bunuh saya,
Anak awak berusaha menyelamatkan saya.
Ya?
Soo Bong, awak di mana?
Saya di pusat komputer, sedang buang masa.
Cepat ke tempat kerja. Rasanya sesuatu berlaku.
Apa?
Kang Chul. Kang Chul pergi jumpa ayah saya.
Apa? Apa maksud awak?
Kang Chul di sini sekarang. Dia dengan ayah sekarang.
Maksud saya... Kang Chul di sini?
Lari ke sana cepat. Beritahu Kang Chul untuk tunggu saya datang.
Saya nak cakap sesuatu, suruh dia jangan buat apa-apa dan tunggu, boleh?
Macam ni...
Kang Chul, Kang Chul di sini? Kenapa ke sini?
Pak cik. Ini untuk meja nombor 33.
Awak berdarah.
Awak tak kebal di sini.
Awak manusia biasa yang sakit dan terluka.
Ini biasa. Ini baru adil.
Selama ni saya saja yang terluka, mati dan disalahi.
Orang pertama saya tarik bukan Oh Yeon Joo.
Tapi awak.
Tolong saya.
Hubungi ambulans.
Hentikan.
Mari hentikan di sini.
Tidak!
Orang yang cederakan saya bukan orang tu saja, tapi awak.
Kemudian anak awak muncul selamatkan saya.
Tiada siapa tahu, ada dua orang penyerang.
Saya rahsiakannya sebab tak ada bukti. Tapi saya ingat.
Bahawa awak yang nak bunuh saya tanpa sebab.
Walaupun saya tak tahu kewujudan awak masa tu.
Rasanya di sini awak cipta saya
dengan menggerakkan jari-jemari awak, awak memikir cara untuk bunuh saya,
selepas mendapat kekayaan, nama, dan kejayaan, awak tak perlukan saya lagi.
Awak cipta saya, dera saya, dan permainkan hidup saya.
Dengan itu awak berjaya dan menempa nama.
Sekarang awak nak bunuh saya dengan pisau, suntik racun dan langgar dengan lori.
Dengan melukis saja tak cukup, awak pegang pisau dan tikam saya.
Tanpa perasaan, walaupun saya merayu minta tolong.
Di sini, saya cari tentang awak. Betapa terkenalnya awak
ruang internet dipenuhi nama awak sahaja.
Berhenti minum.
Saya tak nak minum. Awak fikir saya minum sebab suka? Saya tertekan.
- Sebab tertekan? - Ya.
Jadi saya juga perlu minum.
Jadi minumlah.
Menyakitkan betul.
Saya betul-betul tak tahan dengan awak.
Hentikannya.
Oh Yeon Joo bukan ketua keluarga yang baik.
Dia kartunis tidak terkenal sehingga berusia 50.
Manusia tanpa azam, tak boleh hidup tanpa alkohol.
Awak tiada sifat rendah diri, mentaliti awak juga merosot.
Sekarang awak dah tua.
Awak cipta saya. Orang muda, berjaya, kaya dan terkenal.
Seorang yang penuh azam.
Orang yang bertentangan dengan awak. Orang yang kuat.
Jadi awak namakan saya Kang Chul (Besi kuat), itu yang dikhabarkan.
Awak temui kebahagiaan melalui saya, lari dari dunia sebenar.
Tapi tak tahan lama. Isteri awak tinggalkan awak.
Awak mengamuk. Awak memang seperti itu sejak awal.
Seseorang yang tiada keyakinan diri dan mengalah dengan benda kecil.
Jadi awak bunuh saya.
Tidak mengikut cerita asal. Awak tak berani bunuh diri. Jadi awak bunuh saya.
Sebab saya saja yang awak mampu kawal.
Sejak itu, perkara aneh bermula.
Saya juga mimpi benda yang sama.
Lemas di Sungai Han.
Saya tak tahu kenapa,
sebenarnya saya memang mati masa tu.
Sebelum awak selamatkan saya, semula.
Saya tak selamatkan awak. Awak tak mahu mati.
Saya bunuh awak di sana.
Tapi awak tak mengalah. Awak kata nak hidup.
Jadi saya benarkan. Sebab saya dah lembut hati.
Sebab saya ambil berat tentang awak.
Itu masalahnya.
Sejak itu awak jadi raksasa. Seperti sekarang.
Betul, saya beri awak segalanya.
Semua yang saya mahukan, saya beri pada awak.
Tapi apa dah jadi? Dengan otak yang saya cipta,
awak datang ke dunia ini.
Masuk akal? Awak bukannya manusia.
Awak terus ganggu saya, sehingga awak ke sini.
Kadang-kadang ia bergerak sendiri.
Ada hari saya bangun pagi, ada lukisan yang saya tak lukis.
Mulanya, saya fikir saya gila dan pergi jumpa doktor mental.
Awak fikir saya gila?
Itu sebab alkohol.
Awak bukan budak kecil.
Kawan saya semua tak percaya.
Saya takut dan cuba larikan diri.
Tapi tak boleh.
Sebab Oh Yeon Joo.
Ayah!
Saya tak buat apa-apa semasa dia membesar.
Yeon Joo.
Maafkan ayah.
Jadi saya tekad untuk berusaha lebih lagi.
Orang sukakannya, saya dapat duit.
Kalau kumpul sikit lagi, saya boleh buka klinik untuknya,
dan pastikan dia dapat hidup tanpa memikirkan soal duit.
Awak fikir awak saja ada mimpi ngeri? Saya juga alami hari-hari.
Mimpi ngeri yang awak akan datang seperti ni.
Walaupun sukar bawa awak hingga tahap ni
Saya teruskan sebab fikir penamatnya dah dekat.
Semangat untuk berhenti melukis selepas semuanya tamat.
Tapi awak tak nak mati sehingga melibatkan Oh Yeon Joo.
Jadi saya tikam awak sebab merasakan sumpahan ini tiada penyudah.
Awak cuma fantasi.
Awak cuma watak yang saya cipta.
Tapi kenapa ke sini dan menyamar seperti manusia?
Kenapa libatkan anak saya dan buat cerita ikut suka awak?
Awak cuma watak. Faham?
Fantasi ciptaan saya.
Awak nak tembak dengan tu?
Tembaklah kalau nak.
Awak fikir awak mampu tembak?
Tak. Takkan boleh.
Sebab watak awak bukannya begitu.
Sebab saya ciptakan awak sebagai orang baik.
Orang yang mengikut undang-undang dan etika.
Awak mengikut undang-undang walaupun untuk balas dendam.
Sebab itu awak jadi wira, dan orang sukakan awak.
Awak bukan orang yang boleh menembak manusia tua tidak bermaya.
Hanya kerana marah.
Ini hasil arahan di dalam diri awak.
Awak fikir awak ke sini sendiri?
Kehendak sendiri?
Tak. Itu semua dah ditetapkan juga.
Saya dah tetapkan awak secara luar biasa.
Seorang yang mampu tahan dan lari dari semua kesusahan.
Masalahnya, saya dah terlebih beri pada awak.
Saya buat awak sangat kuat sehingga mampu untuk melawan dari kematian sekali pun.
Tapi, semua tu saya yang cipta sendiri.
Awak tak pernah lari dari ketetapan saya.
Kalau nak tembak, tembak.
Ayah, jangan. Biarkan saja, tolong.
Boleh tembak?
Saya suruh tembak.
Duduk, lukis rancangan asal awak.
Awak kata awak tukar rancangan lalu buat saya bunuh diri.
Saya tak terima itu, semua jadi celaru.
Kalau awak lukis menurut rancangan asal, saya mungkin memahami.
Jadi, segalanya akan kembali seperti asal.
Betul tak?
Kawan-kawan saya masih di sana.
Abang.
Tak hidup, tak mati.
Saya tak boleh biar mereka begitu.
Saya yakin awak penyebab semua tu.
Cari jalan, bukan sebab.
Lukis. Kembalikannya.
Saya tak tahu.
- Apa dia? - Saya tak boleh buat apa-apa.
Saya tak dapat hantar penamat seperti dikehendaki.
Apa awak nak saya buat bila jalan cerita hanya mengikut persetujuan awak.
Awak tahu penamat yang saya kehendaki.
Mudah. Cari pembunuh sebenar.
Dan hukum dia, beri saya kehidupan biasa.
Itu saja.
Beritahu saya pembunuh sebenarnya saja. Awak yang kata saya terlampau nak tahu tentang ini.
Sehingga datang sejauh ni, tak boleh mati.
Lukis muka penjenayah tu. Supaya saya boleh ingat.
Lukis.
Tak ada.
- Apa? - Tak ada pembunuh sebenar.
Memang itu rancangan sejak awal.
Supaya awak menjadi watak yang lebih kuat...
Ibu.
Itu biasa ditemui dalam cerita aksi.
Luka semasa muda.
Saya pun tak tahu siapa pembunuhnya.
Awak, buat begitu pada saya?
Wira lahir bila jenayah itu tak diselesaikan.
Kalau dia ditangkap, cerita tamat.
Kalau begitu, bagaimana nak lalui semua derita?
Sebab tu langsung tak ada bukti.
Sebab memang tiada sesiapa.
Awak tak tahu?
Tak ada penjenayah?
Setelah bunuh keluarga saya?
selepas masukkan saya dalam penjara, awak kata tak tahu apa?
Mereka memang mati...
depan mata saya.
Ibu, ayah, adik saya, saya lihat mayat mereka dengan mata saya sendiri, awak kata tiada?
Pakcik, cepat sikit.
Sebab tu awak nak bunuh saya?
Sebab tak dapat beri penamat gembira.
Kalau ini tak berlaku, awak akan terus melukis sehingga hari awak mati.
Saya orang yang mengejar orang yang tak wujud.
Tak boleh tidur, sakit, terluka, tanpa tahu sebabnya.
Terus menderita, ulangi perkara sama.
Awak
tahu tak betapa saya menderita?
Awak buat saya menderita tanpa henti
dengan perkara yang mungkin dapat awak lalui.
Pura-pura tuhan dengan jari awak
tanpa bertanggungjawab...
Sedangkan saya ingat setiap derita...
Ini cerita saja.
Itu tugas pengarang.
Tidak.
Awak bukan pengarang biasa.
Awak cuba bunuh saya sedangkan nampak saya hidup dan bernafas.
Itu diri awak.
Jahat dan kejam.
tapi tak nampak sebab awak pegang pen bukannya pisau.
Awak sebenarnya tidak berguna,
yang mungkin menjadi pembunuh.
Tidak, tidak, tidak, tidak, tolong.
Tuan.
Cari jalan.
Apa pun.
Sehingga saya kembali.
Anggap awak bernasib baik.
Bukan bernasib baik.
Awak memang tak boleh tembak saya.
Sebab awak telah ditetapkan begitu.
Sarikata oleh Muhammad Najwan Bin Hamidi Layari sarikatamalaysia.blogspot.my
Kenapa selamatkan dia? Awak patut biar dia mati.
Perkara jadi begini sekarang.
Watak utama yang jadi pembunuh semasa mencari pembunuh,
Tak akan ada penamat yang sesuai.
Selepas tertulis "Tamat", apa berlaku?
Tapi, adakah ini betul-betul "Tamat"?
Tolong selamatkan Kang Chul.
Saya rasa kita boleh selamatkannya.